تعریف  شرکت تجاری

به شرکتی تجاری گفته میشود که دو یا چند نفر بر اساس قالب های تعیین شده قانون تجارت با آوردن سرمایه ,وتاسیس وثبت شرکت به مقصد تحصیل سود شرکتی را ثبت می‌کند.

در این نوع شرکت‌ها ی تجاری فعالیت آنها برخلاف شرکت های مدنی صرفاً ماهیت قراردادی ندارد بلکه در کنار ماهیت قراردادی ‚ماهیت سازمانی نیز برای آن تعریف شده به طوری که قانون‌گذار با وضع قواعد امریبر فعالیت های شرکت های تجاری نظارت می‌کند.

قواعد امری مانند تعیینحداقل تعداد شرکا ‚ نوع و نحوه تصمیم‌گیری شرکا قواعدی در رابطه با اداره شرکت‌های تجاری و همچنین قواعدامری در رابطه با نظارت بر شرکت های تجاری

در شر کتهای تجاری تعداد اشخاص اعم ازحقیقی یا حقوقی برای تشکیل شرکت تجاری باید وجود داشته باشد در بسیاری از شرکت‌ها حداقل دو شریک و در برخی از شرکت‌ها نیز قانونگذار برای رسمی بودن فعالیت آن شرکت حداقلی چون سه یا پنج عضو برای رسمیت فعالیت شرکت تعیین نموده که با رعایت این حداقل‌ها شرکت قادر به فعالیت خواهد بود.

برای اینکه شرکت مجوز فعالیت داشته باشد تک تک اعضا باید سرمایه ای را از اموال شخصی خود جدا کرده به عنوان اموال شرکت انتقال مالکیت دهد که به میزان سرمایه ای که اشخاص حقیقی است یا حقوقی به عنوان سرمایه شرکت اختصاص داده‌اند از منافع در حق تصمیم‌گیری شرکت بهره مند خواهند بود .این سرمایه  می‌تواند به صورت نقدی که وجه ریالی آن تعیین و به حساب شرکت واریز می‌شود و یا غیرنقدی باشند مانند انتقال اتومبیل شخصی به نام شرکت‚ منافع ملک در اختیار شرکت قرار گیرد و مواردی از این قبیل بدیهی است نسبت به اموال غیر نقدی اثر ترافعی وجود نداشته باشد .جلب نظر کارشناس رسمی دادگستری این اموال قیمت‌گذاری و به عنوان آورده شخصی محاسبه و بر اساس آن سود دریافت می کنند.

دسته از حقوقدانان شرکت‌های تجاری را دارای ماهیتقراردادی می‌دانستند و معتقد بودند باقصد ورضا و با داشتن اهلیت اشخاص مبادرت به تشکیل شرکت با نوع خاص می‌گردند. دسته‌ای دیگر از حقوقدانان معتقدند ماهیت شرکت سازمان است معمولا حاکمیت در تصمیم‌گیری اداری و نظارت شرکت نقش مهمی دارد .

بنابراین قواعدامری در قانون تجارت بیش از قواعد تکمیلی مورد اشاره قرار گرفته اما بهترین نظر ‚نظریه ای است که هر دو موضوع را پذیرفته به طوری که شرکت  ماهیتقراردادی و سازمانی دارد یعنی با اراده اشخاص شرکت منعقد می‌شود و ادله ارادی حاکمیت در تصمیم‌گیری اداره و نظارت دخالت پیدا می‌کند.

شخصیت  حقوقی در قانون مدنی به سه دسته تقسیم می شود:

1- شخصیت حقوقی دولتی :  یعنی با مصوبه دولت شخصیت حقوقی شکل می‌گیرد و به محض تصویب مصوبه شخصیت حقوقی شکل گرفته تعریف می شود .مانند: بخشداری ‚فرمانداری ‚شهرداری وغیره

2- شخصیت حقوقی غیر انتفاعی :معمولا تعدادی از اشخاص برای منافع عمومی فعالیت های غیر انتفاعی انجام میدهند مانند انجمن ادبی استاد شهریار ‚جمعیت حمایت از بیماران سرطانی  این اشخاص حقوقی کسب منفعت جز اصول و قواعد آنها نیست برای شکل‌گیری باید مجوزهای لازم را از وزارت کشور و وزارتخانه های مربوطه بارعایت تشریفاتی که آنها تعیین می کنند به دست می آورد سپس بعد از ثبت در وزارت کشور که ممکن است به فرمانداری های منطقه ارجاعشود شخصیت حقوقی آنها شکل می گیرد.

شرکت های تجاری :تنها شخصیت حقوقیکه موضوع قانون تجارت است شرکت‌های تجاری موضوع ماده ۲۰ قانون تجارت می باشد به طوری که این شرکت‌ها در قالب های کلی در ماده ۲۰ قانون تجارت عنوان شده از قبیل شرکت های سهامی با مسئولیت محدود ‚ شرکت‌های تضامنی  ‚شرکت های نسبی ‚شرکت مختلط سهامی  ‚ شرکت مختلط غیر سهامی و شرکت‌های تعاونی ثبت شده و هدف آن تحصیل سود منفعتبا انجام اعمال تجاری است که از این تعریف شرکتهای تعاونی مستثی  هستند.